به راستی که رمضان ماه ضیافت الهیست. به راستی که شیطان در این ماه به زنجیر کشیده شده است. به راستی که رمضان ماه بخشیده شدن و بازگشتن به راه راست است و به راستی که ...
آری خداوند بندگانش را به میهمانی دعوت کرد و شیطان را در این میهمانی راه نداد تا به انسانها فرصت دهد تا خود را پیدا کنند و بیشتر از این دامن خود را به گناه نیالایند. خداوند رحمان به انسانها دستور داد روزها را با روزهداری سپری کنند تا معنویت در آنها فزونی یابد و فاصله بین انسانها برداشته شود. بسیاری از گناهان و حتی حلالها را سبب بطلان روزه قرار داد تا مبادا این اعمال حلال و گناهان حال معنوی را از بندگانش بگیرد. برای خواندن قرآن ثوابی بسیار قرار داد تا بوسیله خواندن قرآن نور هدایت را بر زندگی آنها بتاباند. حتی برای خوردن در سحرگاهان ثواب قرار داد تا به بهانه خوردن و آشامیدن، بندگانش بیدار شوند و هرچند اندک به مناجات با او بپردازند و طعم گفتگو با خداوند را هنگام سحرگاه بچشند و از برکات شبزنده داری بهرهمند شوند. او حتی برای اینکه رسم مهماننوازی را کامل کند، برای خوابیدن در این ماه نیز ثواب قرار داد. فضل خداوند رحمان به اینجا ختم نشد و او در اواخر این ماه پرفضیلت، شب قدر را قرار داد تا سرنوشت یکسال آینده انسانها را در همین میهمانی رقم زند و وعده داد تا بندگان پشیمانش را در این میهمانی و در این شب ببخشد. به همین سبب از بندگانش خواست تا در این شب خواب را بر چشمانشان حرام کنند و برای گناهانشان طلب عفو کنند و خواستههایشان را از خداوند منان بخواهند.
آری چه مهربان و مهماننواز است این خدا. چه عطوف و چه بخشنده است. پس ما نیز باید حق میزبان را ادا کنیم و از آنچه در این میهمانی بزرگ به ما عطا کرده، با جان و دل محافظت کنیم. او گناهانمان را به فضل خویش بخشید و در عوض معنویتی وصف ناشدنی به ما عطا کرد. ما را به خود نزدیکتر کرد و بر هدایتمان افزود. همه این عطایا وظیفه ما بندگان را سنگینتر میکند. با اتمام این ماه، میهمانی به پایان میرسد و شیطان آزاد میشود و در این زمان است که خداوند از بالا نظارهگر اعمال بندگانش مینشیند و آنها میآزماید تا ببیند کدامینشان حق میزبان را ادا میکنند و وای بر فراموشکاران.
خداوندا رمضان تمام شد و ما ماندیم و وسوسههای شیطان. بار الها ما همه بندهایم و ضعیف و اگر یاری تو نباشد ما همگی تباه خواهیم شد. خداوندا نمیگوییم دستمان را بگیر. زیرا عمریست که گرفتهای. مبادا رها کنی. مبادا یک لحظه ما را به حال خود واگذاری و راضی نشو که شیطان با وسوسههایش بین ما و تو فاصله بیندازد. پس خداوندا از ما بگیر هر آنچه تو را از ما میگیرد.
امین یا رب العالمین.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر